Dla Ryszarda Horowitza, jak dla każdego człowieka rodzina ma pewnie szczególne znaczenie. Daje bezpieczeństwo, spokój oraz pewność siebie. On sam może uważać się za człowieka, który w tej kwestii miał nie bywałe szczęście. Jego rodzina przeżyła II Woję Światową. Zosali rozdzieleni, aby się następnie odnaleźć.

Błąd popełnił tylko raz, żeniąc się z żydówką. Jej rodzice byli emigrantami z Niemiec. Małżeństwo przetrwało kilka miesięcy. Po paru latach na swojej drodze spotkał Anię Bogusz. Żydówka polskiego pochodzenia z Wenezueli. Studiowała architekturę w Pratt Institute.  Gdy się spotkali, mieli wrażenie jakby znali się od zawsze. Od tamtego momentu są cały czas razem. Ania początkowo była modelką do fotografii Ryszarda. Powstało dużo ciekawych projektów z jej udziałem. Znajomość przerodziła się w małżeństwo. Mają dwójkę synów; Daniela i Emila.                              

„Kiedyś, gdy Daniel miał pięć czy sześć lat, tyle samo, co ja w Oświęcimiu, spojrzałem na niego, na to kruche, małe stworzenie, i nagle zdałem sobie sprawę, wyraźnie jak nigdy przedtem, co musiało mi się przydarzyć w tych wczesnych latach. To było niezwykłe, patrzeć na moje własne dziecko i wspominać moje dzieciństwo”.

Niniejszy tekst pochodzi z pracy dyplowej. Autor: Tomasz Waleczek, promotor: mgr Piotr Szymon