Kilka lat temu byłam w Oświęcimiu z moimi córkami. Po przejściu kilku baraków 6-letnia wtedy córka ze łzami w oczach powiedziaa: mamusiu ja już nie chcę tego oglądać, to jest strazne. Obeszłyśmy obóz i choć moje dzieci są naprawde bardzo żywe i wesołe tam ani razu nie zaśmiały się i nie musiałam ich uspakajać. Same jakoś czuły, że to miejsce gdzie trzeba być poważnym. Przy piecu gdzie palono ludzi, gdy przeczytały tabliczkę nie potrafiły zrozumieć DLACZEGO. A ja nie umiałam im wytłumaczyć, bo sama nie potrafie tego pojąć.