Jest w tym jakiś tragizm i jakaś gorycz: że tylko akie "dwa druty" wystarczą, aby z Człowieka z jego pięknem i wielkością zrobić podczłowieka, niewolnika, zwierzę na wpół oszalałe z głodu, pozbawione uczuć i godności, żeby ostatecznie upodlić. Pamięć pozostaje.