Niektórzy niestety nie dorośli do komentowania. Nikt, kto nie przeżył tych dni "tam" nie będzie wiedział, co tam się stało. Pozostaje tylko współczuć. Co do zdjęć. Dzięki nim można zobaczyć na żywo historię tragedii milionów ludzi, nie będąc tam - tak blisko. Choć nie ma mnie tam, mogę prawie dotknąć ten kolczasty drut, który był zaporą do ucieczki ludzkiego bólu i męki. Dziękuję, za to, że na chwilę mogłam zwiedzić ten "cmentarz" ludzkich istnień - chociaż tak.