Ta laweczka samotna i te podswietlone listki wiele mowia o duszy Autora. Nie kazdy by sie zatrzymal, nie kazdy by TO zauwazyl . Tylko dusza bardzo wrazliwa lapie takie momenty, przecietniak ( a takie mamy spoleczenstwo) widzi tylko lawke, a jakze to cale ujecie jest poetyckie, swiatlo czyni cala poezje w tym obrazie. Tylko mnie zastanawiaja te obloczki nad ziemia.... czyzyby laweczka stala gdzies na szczycie?.... Autorowi skladam hold za wrazliwosc postrzegania, lapania chwili !